Een zoveelste verwijsloket op afstand volstaat niet

Vanaf 2027 wordt 20% bespaard op de Diensten Ondersteuningsplan (DOP’s). Tegelijk dreigt onze opdracht in het Eén Aanspreekpunt Handicap verengd te worden tot backofficesteun voor de eerste lijn. Daardoor verliezen personen met een (vermoeden van) handicap rechtstreekse toegang tot vraagverheldering, inclusieve oriëntatie en trajectondersteuning. De echte ondersteuningsvraag wordt vaak pas zichtbaar tijdens een traject, en niet elke eerstelijnspartner heeft de tijd, het mandaat of de expertise om complexe vragen te verhelderen. Zonder onafhankelijke vraagverheldering belandt een vraag al snel in indicering en op de wachtlijst voor een persoonsvolgend budget. Dat gebeurt niet omdat dat het beste antwoord is, maar omdat inclusievere oplossingen niet verkend worden. Toegang tot die ondersteuning is geen gunst maar een recht, verankerd in het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap. In deze standpuntennota lichten we toe waarom we vragen om de besparing te herbekijken en vraagverheldering en inclusieve oriëntatie te behouden als kernopdracht van het aanspreekpunt.